Wat anderen van de opera La Muette de Portici vonden en maakten.

Richard Wagner was onder de indruk van Auber's opera La Muette de Portici.
Hij vond dit werk belangrijk en in alle opzichten krachtig en indrukwekkend. De melodiën zijn volgens Wagner spontaan en de instrumenten vol kleur. De gebeurtenissen zijn sterk behandeld in deze opera, waaruit een grote inspiratie blijkt. De revolutionaire bezieling bleek uit de opvoering in 1830 te Brussel, welke tot een scheiding tussen Holland en België leidde.

Richard Wagner bekende dat het thema "de Stomme" samen met de muziek veel sterker is en op de lijn ligt van de grote opera's van Gretry en Spontini.
Steeds wees Wagner bij de hoogtepunt van dit genre opera op de "ongewone concessies en drastische bondige kernachtige stijl van de vorm". Hij zei daarbij dat het iets, "bijna duivels, angstaanjagends in het spel moet zijn geweest".

Goethe (1831) vond de hele opera "die Stumme von Portici" in feite een grote satire op het volk.

Als de liefdesgeschiedenis van een vissersmeisje zo vaak een aanleiding is om hierover een opera te schrijven, dan zet dit vorstelijke lieden te kijk en komt erg lachwekkend en absurd over. (J.P.Eckermann)

Niet alleen in Brussel maar later ook in andere landen ontstond door deze "revolutieopera" een revolutionaire beweging. Bij voorbeeld in Duitsland liet de Burgerwacht in verschillende steden de Ouverture spelen.

Van deze opera zijn er verschillende vertalingen en bewerkingen gemaakt. Nog niet zo lang geleden hebben Günther Haußwald ("De Stomme") en later Wilhelm Neef en Lothar Schramm geprobeerd de historische betekenis dichter bij de werkelijkheid te laten komen.

De historische Masaniello (Tommaso Aniello) is in de meeste opera's die over dit thema is geschreven toch de held. Reinhardt Keiser schreef in 1706 als eerste hierover zijn muziek.
Fenella, zus van Masaniello, komt men ook bij opera's van de Italiaanse Pavesi en de Poolse componist Kazynski tegen.