1e bedrijf

Een salon in het huis van Violetta. In de achtergrond een deur naar de andere kamer;
aan weerszijden een andere deur, links een schouw versierd met een grote spiegel;
in het midden een rijkelijk gedekte tafel.

Violetta zit op een divan in gesprek met dokter Grenvil en enkele vrienden, terwijl anderen de aankomenden begroeten.
Onder hen de Baron en Flora, arm in arm met de Markies.

• CD I. 2. "Dell'invito trascorsa è già l'ora" 4.58

Koor I:
Het uur waarop u uitgenodigd was is reeds vervlogen.... U bent te laat.
Koor II:
Wij speelden bij Flora en aan de speeltafel vloog de tijd.
Violetta (gaat naar hen toe)
Flora, vrienden, laat deze nacht in nieuwe genoegens eindigen... Bij de drinkbekers wordt het feest nog vrolijker.
Flora en Markies
Maar zult u er van kunnen genieten?
Violetta
Ik wil het; Ik vertrouw op het genot en met dit medicijn kan ik mijn pijn verlichten.
Flora, Baron, dokter, Markies en koor.
Ja, het genot maakt het leven dubbel zo mooi.
Gaston (komt binnen met Alfredo)
In Alfredo Germont, Mevrouw, zult u nog iemand herkennen die u erg bewondert; weinig vrienden zijn zoals hij.
Violetta (reikt Alfredo haar hand, die hij kust)
Mijn beste Burggraaf, dank u voor dit presentje.
(ondertussen hebben de huisknechten de eerste spijzen opgediend)
Markies
Beste Alfredo...
Alfredo
Markies... (zij schudden elkaar de hand)
Gaston (tegen Alfredo)
Ik had het je gezegd: Hier worden vriendschap en plezier één.
Violetta (tegen de knechten)
Is alles gereed?... (een knecht knikt instemmend)
Ga zitten vrienden! Het is aan tafel dat de harten open gaan.
Anderen en koor
Goed gezegd! De wijn verjaagt de verborgen zorgen.
(Zij gaan zó aanzitten dat Violetta tussen Alfredo en Gaston zit. Recht tegenover hen Flora tussen de Markies en de Baron. De anderen nemen plaats naar believen.)
Allen
Het is aan tafel dat de harten opengaan!
Gaston (praat zacht met Violetta)
Alfredo denkt aldoor aan u.
Violetta
Maakt u een grapje?
Gaston
Toen u ziek was kwam hij elke dag bezorgd vragen hoe het met u ging...
Violetta
Houd op. Ik beteken niets voor hem...
Gaston
Ik maak u niets wijs...
Violetta (tegen Alfredo)
Is het dan waar?... Waarom?...Ik begrijp het niet.
Alfredo (zuchtend)
Ja, het is waar.
Violetta (tegen Alfredo)
Ik ben er u dankbaar voor.
(tegen de Baron)
U, Baron, betoonde niet zoveel medeleven...
Baron
Ik ken u nog maar een jaar.
Violetta
En hij nog maar enkele minuten...
Flora (zacht tegen de Baron)
U had beter gezwegen.
Baron (zacht tegen Flora)
Die jonge vent werkt op mijn zenuwen...
Flora
Waarom?...Mij lijkt hij sympathiek.
Gaston (tegen Alfredo)
Doe je nu je mond niet meer open?
Markies (tegen Violetta)
Het is aan Mevrouw om hem aan te pakken.
Violetta (schenkt Alfredo's glas in)
Ik zal Hebe zijn die schenkt...
Alfredo (heel galant)
Ik wenste dat u, zoals zij onsterfelijk was.
Flora, Gaston, Baron, Dokter, Markies in koor
Laten we drinken, drinken, drinken!
Gaston
Wel baron vindt u niet één versje, niet één liedje in dit vrolijke uur?
(de baron knikt ontkennend.)
(Gaston tegen Alfredo)
Jij dan...
Violetta, Flora, Dokter, Markies en koor
Ja, ja, een drinklied!
Alfredo
De inspiratie lacht mij niet toe...
Gaston
Maar ben jij daar geen meester in?...
Alfredo (tegen Violetta)
Zoudt u het leuk vinden?
Violetta
Ja.
Alfredo (staat recht)
Ja?... Het zit reeds in m'n hart.
Markies
Laten we dan luisteren, ja, luisteren naar de zanger...
Violetta, Flora, Gaston, Baron, Dokter en Koor
Ja, laten we naar de zanger luisteren!

Brindisi

• CD I. 3. "Libiamo ne'lieti calici (Brindisi)" 2.59

Alfredo
Laten we drinken, uit de bekers van de vreugde opdat de schoonheid opbloeie en de vluchtige, vluchtige tijd zich van wellust dronken voert.
Laten we drinken in de zoete huivering die de liefde oproept.
(wijst naar Violetta)
Want uw betoverende blik raakt mij recht in het hart.
Laten we liefde, liefde drinken; uit de bekers zullen nog vuriger kussen stromen.
Flora, Gaston, Baron, Dokter, Markies en koor
Ha!... Laten we de liefde drinken uit de bekers...
Violetta (staat recht)
In jullie gezelschap zal ik de tijd van mijn geluk verdelen;
In de wereld is alles wat geen vreugde is dwaasheid, dwaasheid.
Laten wij genieten! Vluchtig, snel is het genot van de liefde.
Het is een bloem dit ontluikt en sterft en dan kan men er niet langer van genieten.
Laten wij genieten: een vurige, lokkende stem roept ons daartoe.
Flora, Gaston, Baron, Markies, dokter en koor
Ha! Laten wij genieten! Onze bekers, ons gezang en ons gelach zullen de nacht opvrolijken opdat de nieuwe dag ons in dit paradijs moge betrappen.
Violetta (tegen Alfredo)
Het leven bloeit op in dit feest...
Alfredo (tegen Violetta)
Als men elkaar nog niet liefheeft...
Violetta (tegen Alfredo)
Spreek er niet over met wie er niets van weet.
Alfredo (tegen Violetta)
Zo is mijn lot...
Allen
Ha, laten wij genieten! Onze bekers, ons gezang en ons gelach zullen de nacht opvrolijken.
Opdat de nieuwe dag ons in dit paradijs moge betrappen

Wals en Duo

• CD I. 4. "Che è ciò? Non gradireste ora le danza?" 2.23

(vanuit de kamer weerklinkt muziek)
Wat is dat?
Violetta
Hebt u nu geen zin om te dansen?
Anderen en koor
O, wat een aardig idee!... Wij gaan akkoord!
Violetta
Laten we dan gaan...(zij gaan naar de middendeur, maar Violetta verbleekt plotseling en zucht)
Ach!
Anderen en koor
Wat hebt U?
Violetta
Niets, niets...
Anderen en koor
Waarom staat u dan stil?
Laten we gaan...
(zij moet opnieuw gaan zitten)
O God!...
Flora, Gaston, Baron, dokter, markies en koor
Opnieuw!...
Alfredo
Bent u ziek?
Flora, Gaston, Baron, Markies en Dokter
Hemel! Wat is er toch?
Violetta
Ik voel een huivering!
Kom... vooruit...
(zij wijst naar de andere kamer)
Ga,
Ik kom dadelijk ook...
Flora, Gaston, Baron, Dokter, Markies en koor
Zoals u wenst.
(Allen gaan naar de andere kamer, behalve Alfredo)
(Violetta staat recht en gaat voor de spiegel staan)
Violetta
Hoe bleek!
(zij draait zich om en ziet Alfredo staan)
U hier!
Alfredo
Is uw ongesteldheid over?
Violetta
Ik voel mij beter.
Alfredo
Ach, op deze wijze maakt u zichzelf kapot...
U moet beter voor uzelf zorgen...
Violetta
En hoe zou ik dat kunnen?
Alfredo
Ach, als u de mijne was, dan zou ik als een bewaker over uw zoete dagen waken.
Violetta
Wat zegt u?
Hebt u misschien een of andere remedie voor mij.
Alfredo (vurig)
't Is omdat niemand op de wereld U liefheeft...
Violetta
Niemand?...
Alfredo
Mijzelf uitgezonderd.
Violetta (lachend)
Dat is waar!
Ik was zulke grote liefde vergeten!
Alfredo
U lacht!... hebt u dan geen hart?
Violetta
Een hart?...ja...misschien...en waarom vraagt u dat?
Alfredo
Ach, omdat u, als dat zo was, geen grapjes zou kunnen maken.
Violetta
Spreekt u de waarheid?
Alfredo
Ik maak u niets wijs.
Violetta
En houdt u al lang van mij?

• CD I. 5. "Un di felice eterea" 6.25

Alfredo
Ach ja! Sinds een jaar.
Op een dag, gelukkig en etheer,
Verscheen u voor mij als een flits,
en sinds die dag leef ik sidderend in een geheime liefde.
Deze liefde, deze liefde, die de hartslag van het heelal is, van het hele universum.
Mysterieus en trots; een kruis, kruis en een verrukking,
Kruis en verrukking, hartsverrukking.
Violetta
Ach, als dat waar is, vlucht dan voor mij...
Ik kan u alleen vriendschap schenken.
Ik kan niet liefhebben, ik zou zulke krachtige liefde niet kunnen dragen.
Ik ben vrijmoedig en eerlijk.
U moet een ander zoeken, en zult het niet moeilijk hebben mij te vergeten.

• CD I. 6. "È strano, è strano! Ah, fors è lui" 4.04

Gaston (bij de middendeur)
Wel?... Wat voor de drommel doen jullie?
Violetta
Wij praten wat...
Gaston
Ha,ha...'t Is goed... blijf dan!
Violetta (tegen Alfredo)
Dus, geen liefde meer... Aanvaardt u het pact?
Alfredo
Ik gehoorzaam...
(hij wil weggaan)
Ik ga...
Violetta
Komt u terug?
(zij trekt een bloem van haar jurk)
Neem deze bloem.
Alfredo
Waarom?
Violetta
Om ze mij terug te brengen.
Alfredo (draait zich om)
Wanneer dan?
Violetta
Als ze verwelkt is.
Alfredo
Hemel! Morgen...
Violetta
Wel...
Morgen...
Alfredo (neemt de bloem verrukt aan)
Ik ben, ik ben gelukkig!
Violetta
Hout u vol dat u mij liefhebt?
Alfredo
Ach, hoeveel houdt ik van u!
Ik ben, ik ben gelukkig!
(hij staat op het punt weg te gaan)
Violetta
Gaat u weg?
Alfredo (draait zich om en kust haar hand)
Ik ga weg.
Violetta
Adieu.
Alfredo
Ik verlang niets meer.
(van ver)
Adieu.
Violetta
Adieu.
Alfredo (van ver)
Adieu.
Violetta
Adieu.

Anderen en koor (komen terug uit de zijkamer, verhit van het dansen)
Aan de hemel wenkt de dageraad en wij moeten vertrekken.
Dank u lieve dame, voor zulk schitterend plezier.
De stad is van feest vervuld, de tijd wijkt voor het plezier.
Onze krachten moeten nu rusten om opnieuw het genot te kunen smaken.

Violetta (alleen)
Wat vreemd! Wat vreemd... Die woorden hebben zich in mijn hart gegrift!
Zou een ernstige liefde voor mij een ongeluk zijn?
Wat is jouw besluit, vertroebelde ziel van me?
Nog geen enkele man heeft jou ontvlamd...
O vreugde die ik nog nooit heb gekend: verliefd geliefd te zijn!
Zou ik hem dan kunnen verkiezen boven de dorre dwaasheid van mijn leven?
Ach misschien is hij het die mijn ziel, eenzaam temidden van drukte en opschudding, dikwijls in zich opriep in onbekende kleuren.
Hij die bescheiden en toch waakzaam de stap waagde naar mij toe en in mij nieuwe koorts doet oplaaien, die in mij liefde wekt!
Ach, deze liefde, deze liefde die de hartslag is van het heelal, van het hele universum, mysterieus en trots.
Kruis, kruis en verrukking.
Kruis en verrukking, hartsverrukking!
Als jong meisje schilderde een zuiver en schuchter verlangen mij dit zachte beeld van de man van mijn toekomst.
Toen ik aan de hemel de stralen van zijn schoonheid zag, leefde ik helemaal van deze goddelijke dwaling.
Ik voelde dat de liefde, dat de liefde de hartslag is van het heelal, van het hele universum, mysterieus en trots.
Kruis, kruis en verrukking.
Kruis en verrukking, hartsverrukking!
(ze blijft peinzend staan; opspringend)

• CD I. 7. "Follie! Sempre libera" 4.49

Dwaasheid! Dwaasheid! Het is maar een ijdele droom!
Arme vrouw, eenzaam, verlaten in deze bevolkte woestijn die Parijs genoemd wordt!
Wat kan ik dan nog hopen? Wat moet ik doen? Genieten!
In de maalstroom van de wellust, van de wellust vergaan!...Genieten!
Altijd vrij en ongebonden moet ik dwaas van het ene genot naar het andere dwalen.
Ik wil dat mijn leven de wegen van het plezier bewandelt.
Of de dag aanbreekt of verstrijkt, altijd moeten mijn gedachtengelukkig omringt door vrienden, naar nieuwe geneugten dwalen.
Alfredo (onder het balkon)
Liefde, liefde is de hartslag...
Violetta
O!
Alfredo
Van het heelal, van het hele universum!
Violetta
O, liefde!
Alfredo
Mysterieus en trots.
Kruis, kruis en verrukking.
Kruis en verrukking, hartsverrukking!
Violetta
Dwaasheid! Dwaasheid! Dwaasheid!
Genieten! Genieten!
Altijd vrij en ongebonden ben ik genoopt dwaas van het ene in het andere genot te dwalen.
Ik wil dat mijn leven de wegen van het plezier bewandelt...
Of de dag aanbreekt of verstrijkt, altijd vrolijk in gezelschap, altijd moeten mijn gedachten naar nieuwe genoegens dwalen.
Alfredo (onder haar balkon)
De liefde is de hartslag van het hele universum...!
Violetta
Ach!... Ach!... Ach!...
Mijn gedachten moeten dwalen...
(zij gaat links af)

2e bedrijf

• CD I. 8. "Lunge da lei per me non v'ha diletto " 1.47

Een buitenhuis nabij Parijs. Beneden een salon.
Achterin, recht voor de toeschouwers een schouw met een spiegel en een pendule tussen twee glazen deuren die gesloten zijn en uitgeven op de tuin.
Op het voorplan twee andere deuren, de ene recht tegenover de andere.
Stoelen, tafeltjes, enkele boeken en schrijfbenodigdheden.

Alfredo (in jagerspak)
Ver van haar vandaan is er voor mij geen vreugde!
(Hij zet zijn geweer neer)
Drie maanden zijn vervlogen sinds mijn Violetta omwille van mij aan rijkdom, eer en pompeuze feesten heeft verzaakt,
waar zij overstelpt door eerbetoon iedereen als slaaf van haar schoonheid beschouwde...
en nu in dit weldadige oord vergeet zij, gelukkig als ze is, alles voor mij..
Bij haar hier voel ik mij als herboren.
Door de adem van de liefde weer tot leven gewekt, en ik vergeet in het geluk het hele verleden.

• CD I. 9. "De'miei bollenti spiriti" 2.47

Van mijn verhit gemoed bedaart zij de jeugdige gloed tot de vreedzame glimlach van de liefde!
Sinds de dag dat ze mij zei: ik wil, ik wil trouw met jouw leven en de wereld verzaken - leef ik bijna in de hemel.
(Annina op, bezorgd.)
Annina van waar kom je?
Annina
Van Parijs
Alfredo
En wie heeft jou gezonden?
Annina
Mevrouw...
Alfredo
Waarom?
Anina
Om paarden, koetsen
en alles wat zij bezit te verkopen...
Alfredo
Wat hoor ik?
Annina
Het is zo duur zo ver van alles te leven...
Alfredo
En jij hebt niets gezegd?...
Annina
Mij werd het zwijgen opgelegd...
Alfredo
Opgelegd?... Hoeveel is er nodig?...
Annina
Duizend Louis...
Alfredo
Ga dan...Ik zal naar Parijs rijden...
Laat mevrouw niets van dit gesprek weten.
Het is allemaal nog goed te maken; Ga, ga!
(Annina af)

• CD I. 10. "Oh, mio romorso!" 5.08

Ach, wat spijt dit me! O, schande!
En ik heb in zulke dwaling geleefd!
Maar de laffe verdoving is verbroken: de waarheid is bij me ingeslagen als een bliksem!
Laat je ziel tot rust komen.
O, verstikkend eergevoel.
Ik zal zeker wraak nemen en de schande uitwissen!
O, wroeging! O, schande!

Violetta (op met enkele papieren in de hand, in gesprek met Annina)
Alfredo?
Annina
Hij is naar Parijs vertrokken.
Violetta
En wanneer komt hij terug?
Annina
Voor het donker...
Hij heeft mij opgedragen het u te zeggen...
Violetta
Wat vreemd!...
Giuseppe (overhandigt haar een brief)
Voor u.
Violetta (gaat zitten)
Goed... over enkele ogenblikken komt er een zakenman. Laat hem onmiddellijk binnen.
(Annina en Giuseppe af)
Violetta (opent de brief)
Ah, ah! Flora heeft mijn schuilplaats ontdekt!
En zij nodigt mij uit om deze avond te dansen!
(ze gooit het blad op een tafeltje en gaat zitten)
Zij zal vergeefs op mij wachten...
Giuseppe.
Er is een heer aangekomen.
Violetta
Dat moet de man zijn die ik verwachtte.
(zij beduidt Giuseppe hem binnen te laten)
Germont
Juffrouw Valéry?
Violetta
Dat ben ik.
Germont
Voor u staat de vader van Alfredo.
Violetta (Verrast. Biedt hem een zitplaats aan)
U...?
Germont (gaat zitten)
Ja, de vader van de roekeloze die, betoverd door u, op het bankroet afstevent.
Violetta (gekwetst, staat recht)
Ik ben een vrouw, mijnheer, en ik ben hier in mijn huis.
Sta mij toe dat ik mij terugtrek, meer voor u dan voor mijzelf.
(zij wil weggaan)
Germont
(Wat een voorname manieren!)
Toch...
Violetta
U bent verkeerd ingelicht
(zij gaat weer zitten)
Germont
Hij wil u zijn bezittingen overmaken...
Violetta
Dat heeft hij tot nu toe niet geprobeerd en ik zou het afwijzen.
Germont (kijkt om zich heen)
Maar zulke luxe...
Violetta (geeft hem een stuk papier)
Deze akte is door niemand gekend...
Alleen door u nu...
Germont (leest het)
Hemel! Wat zie ik! Wilt u zich van al uw hebben ontdoen?
Ach, waarom, waarom achtervolgt het verleden u?
Violetta (enthousiast)
Het bestaat niet meer...
Nu houd ik van Alfredo en God heeft het uitgewist door mijn berouw.
Germont
Waarlijk, dat zijn nobele gevoelens!
Violetta
O, wat klinken uw woorden zoet in mijn oren!
Germont (staat recht)
En in die zin vraag ik een offer van u.
Violetta (staat recht)
Ach, nee... Zegt u niets...
U zult mij vast en zeker iets vreselijks vragen...
Ik voorvoel het... Ik verwachtte het...
Ik was té gelukkig
Germont
De vader van Alfredo vordert van u hier het lot en de toekomst van zijn twee kinderen!...
Violetta
Zijn twee kinderen!...

• CD I. 11. "Pura Siccome un angelo" 6.24

Germont
Ja, God schonk mij een dochter zo zuiver als een engel;
Als Alfredo nu weigert terug in de schoot van de familie te keren dan zal de jongeman die haar liefheeft
en door haar wordt bemind en met wie zij zou moeten trouwen, weigeren die band aan te gaan die ons gelukkig zou maken.
Ach, verander de rozen van de liefde niet in kwellingen...
Ach laat uw hart, o nee, niet weerstaan aan mijn smeekbede.
Violetta
Ik begrijp het... Ik zal mij enige tijd van Alfredo moeten verwijderen...
Het zal mij verdrieten...maar...
Germont
Het is niet dàt wat ik vraag
Violetta
Hemel, wat wilt u nog meer? Ik bied u genoeg.
Germont
Nochtans is het niet voldoende.
Violeta
Wilt u dat ik hem voor altijd opgeef?
Germont
Het is noodzakelijk.
Violetta
Ah nee! Nooit! Nooit!...
Weet u niet welk gevoel er, ontzaglijk en vurig in mij leeft?
Dat ik onder de levenden noch vrienden, noch ouders heb?
En dat Alfredo mij gezworen heeft dat ik dat allemaal bij hem zou vinden?
U weet dus niet dat mijn leven door een zware ziekte is getekend en dat ik mijn einde al zie?
Dat ik scheid van Alfredo!...
Ach, de straf is zo wreed dat ik zou verkiezen te sterven, ja...
Germont
Het offer is groot.
Maar luister kalm naar mij: u bent jong en mooi... met de tijd...
Violetta
Ach, zwijg...
Ik begrijp u... Ik kan het niet...
Ik wil alleen maar van hem houden...
Germont
Goed, goed, maar de mens is dikwijls veranderlijk...
Violetta (verslagen)
Grote God!
Germont
Op een dag, als de tijd de liefde verjaagt heeft, dan zal er snel verveling komen...
En wat komt er dan van? Denk eraan.
Voor u zullen de zachtste gevoelens geen balsem zijn.
Omdat de hemel deze band niet gezegend zal hebben...
Violetta
Dat is waar.
Germont
Ach, laat dan toch deze verleidelijke droom vallen.
Violetta
Het is waar!
Germont
Wees de reddende engel van mijn familie...
Violetta, denk er eens over na!
Er is nog tijd! Het is God die, o jonge vrouw een vader deze woorden ingeeft.
Violetta (terzijde, uiterst teneergeslagen)
(zo is voor de ongelukkige die op een dag gevallen is alle hoop op redding ontzegd!...
Als zelfs God haar vergeven heeft dan is het de mens die onverbiddelijk is.)
(wenend)

• CD I. 12. "Ah, dite alla giovine" 8.57

Ach!
Zeg tegen het zo zuivere en mooie kind dat er een slachtoffer van de tegenspoed is bij wie er nog één enkel, één straaltje goeds rest...
Dat zij dat voor haar offert en zal sterven, dat zij zal sterven, sterven.
Germont
Huil, huil, huil, o ongelukkige
Zwaar ik zie het, zwaar is het offer, het offer dat ik van u vraag...
In mijn hart voel ik u smart al...
Moed, uw nobel hart zal zegevieren!
Uw hart zal zegevieren!
Violetta
Zeg me wat me te doen staat.
Germont
Zeg hem dat u niet meer van hem houdt.
Violetta
Dat zal hij niet geloven.
Germont
Ga dan weg van hier...
Violetta
Hij zal achter mij aan komen...
Germont
Dan...
Violetta
Omhels mij als uw dochter...
Dan zal ik sterk zijn.
(zij omarmen elkaar)
Binnenkort zal hij u teruggegeven worden, maar onuitsprekelijk teneergeslagen...
Haast je nu om zijn bestwil.
(wijst naar de tuin)
Daarheen.
(zij begint te schrijven)
Germont
Waaraan denkt u?
Violetta
Als u dat wist zoudt u zich ertegen verzetten...
Germont
Edelmoedige... En ik, wat kan ik voor u doen?
Violetta (wendt zich naar hem)
Ik zal sterven... Maar laat hem de herinnering aan mij niet vervloeken.
En laat hem tenminste weten hoe vreselijk mijn verdriet is.
Germont
Nee, edelmoedige! U moet leven.
Leven en gelukkig zijn...
Op een dag zal de hemel u voor deze tranen vergoeden.
Violetta
Laat hem het offer kennen dat ik uit liefde breng en laat de laatste snik van mijn hart voor hem zijn.
Germont
Het offer van uw liefde zal beloond worden.
U zult dan trots zijn op zulke nobele daad.
Violetta
Er komt iemand. Ga!
Germont
Wat is mijn hart u dankbaar!
Violetta
Ga!
Wij zien elkaar misschien niet meer terug...
(zij omarmen elkaar)
Beiden
Wees gelukkig...
Violetta
Adieu.
(zij gaan naar de deur)
Germont
Adieu.
(hij staat op de drempel)
Violetta (wenend)
Laat hem het offer kennen dat ik uit liefde breng...
(in tranen)
En dat de laatste snik...
(de tranen snoeren haar de mond)
Adieu!
Germont
Ja.
Adieu.
Beiden
Wees gelukkig...Adieu
(Germont af door de tuindeur)

• CD I. 13. "Dammi tu forza, o cielo!" 5.57

Violetta
Hemel, sta mij bij!
(zij gaat zitten en schrijft. Daarna belt ze)
Annina
Heeft u mij geroepen?
Violetta
Ja, wil jij deze brief zelf brengen...
Annina
(Leest het adres. Verrast)
O!
Violetta
Stil! Ga nu, dadelijk.
(Annina af)
En nu moet ik hèm schrijven...
Wat zal ik zeggen?... Wie zal mij de moed geven?...
(Zij schrijft en verzegelt de brief)
Alfredo (komt binnen)
Wat doe je?
Violetta (verbergt de brief)
Niets...
Alfredo
Was je aan het schrijven?
Violetta (in de war)
Ja...nee...
Alfredo
Wat ben je in de war! Aan wie schreef je?
Violetta
Aan jou.
Alfredo
Geef mij die brief.
Violetta
Nee, nu nog niet.
Alfredo
Vergeef me... ik was bezorgd.
Violetta (staat recht)
Wat is er?
Alfredo
Mijn vader is aangekomen...
Violetta
Heb je hem gezien?
Alfredo
Ah nee! Hij heeft mij een boze brief geschreven!
Maar ik verwacht hem... Hij zal van je houden als hij je ziet.
Violetta (opgewonden)
Laat hem mij hier niet vinden...
Laat mij weggaan van hier... Kalmeer hem...
Ik zal mij aan zijn voeten werpen...
(zij bedwingt met moeite haar tranen)
Hij zal ons niet meer willen scheiden... Wij zullen gelukkig zijn...
Want je houdt van me Alfredo?
Jij houdt van me, is het niet?
Alfredo
Ach, zoveel!... Waarom huil je?
Violetta
Ik had behoefte om te wenen...Maar nu ben ik kalm...
Zie je?... Ik lach naar je... Zie je?
(met moeite)
Ik ben kalm nu.... Ik lach je toe...
Ik zal er zijn, tussen deze bloemen, voor altijd bij jou.
Houdt van me, Alfredo! O, houdt van me zoals ik van jou houd... Adieu..
(zij loopt de tuin in)

Alfredo
Ach, dit hart klopt enkel voor mijn liefde.
(hij gaat zitten, opent een boek en kijkt naar de klok)
Het is laat .... Mijn vader zal ik vanavond wel niet meer zien.
Giuseppe (komt gehaast op)
Mevrouw is weggegaan....
Er wachtte een koets op haar: zij is al op weg naar Parijs.
Annina is haar voorgegaan.
Alfredo
Ik weet het. Kalmeer jezelf.
Giuseppe
(Wat heeft dat te betekenen?)
(af)
Alfredo
Zij gaat waarschijnlijk het verlies van haar vermogen bespoedigen.
Maar Annina zal haar dat beletten.
(men ziet zijn vader door de tuin lopen)
Er is iemand in de tuin...
(hij wil naar buiten gaan)
Wie daar?
Een bode(op de drempel)
Mijnheer Germont?
Alfredo
Dat ben ik.
Bode
Een dame in een rijtuig niet ver hier vandaan heeft mij deze brief voor u gegeven...
(geeft de brief aan Alfredo, neemt een fooi in ontvangst en gaat)
Alfredo
Van Violetta!...Waarom ben ik zo opgewonden?
Zij nodigt mij misschien uit bij haar te komen...
Ik beef... O hemel!...Moed!...
(hij opent de brief)
"Alfredo, als deze brief u bereikt..."
(hij slaakt een kreet)
Ach!...
(draait zich om en staat recht voor zijn vader, in wiens armen hij valt)
Vader!

• CD I. 14. "Di Provenza il mar, il suol" 4.06

Germont
Zoon!
Wat een verdriet! Ach, droog je tranen, wees opnieuw de trots en de roem van je vader.
(Alfredo gaat wanhopig bij het tafeltje zitten, zijn gezicht in zijn handen)
Wie wiste dan toch uit jouw hart de zee en het land van de Provence.
Welk lot kon jou dan onttrekken aan jouw vurige geboortezon?
O, denk eraan, ook als ben je verdrietig, dat de vreugde jou daar toelachte en dat alleen daar nog vrede over jou kan heersen.
God heeft mij geleid!
Ach, je weet niet wat jou oude vader geleden heeft!
Doordat jij bent weggegaan is zijn huis vervult van droefheid, maar als ik jouw eindelijk terugvind, als de hoop mij niet heeft bedrogen, als de stem van de eer in jou niet gesmoord is, is het God die mij heeft verhoord.
(hij omarmt Alfredo)
Zul jij de gevoelens van je vader niet beantwoorden?
Alfredo
Duizend slangen verslinden mijn hart...
(duwt zijn vader van zich af)
Laat me...
Germont
Jou laten!...
Alfredo (beslist)
(Ach, wraak!)
Germont
Laten we niet talmen, laten we gaan! Haast je...
Alfredo
(Ach, het was Douphol!)
Germont
Hoor je mij?
Alfredo
Nee!
Germont
Heb ik jou dan tevergeefs gevonden?
Alfredo (geschokt, ziet plotseling de brief van Flora op tafel, leest hem door en roept uit)
Ach!... Ze is bij Flora!
Laten we erheen gaan en deze belediging wreken!
(hij gaat er ijlings vandoor, gevolgd door zijn vader)
Germont
Wat zeg je? Ach, blijf!

Nr. 7. Finale tweede bedrijf

• CD II. 1. "Avrem lieta di maschere la notte" 6.42

Een galerij, rijkelijk bemeubeld en verlicht, in het paleis van Flora. Achterin een deur en twee andere aan de zijkanten.
Rechts, verder naar achteren, een speeltafel met alles wat voor het spel nodig is; links een mooie tafel met bloemen en verfrissingen; verschillende stoelen en een divan.
(Flora, de Markies, de Dokter en andere genodigden komen links op onderling discussiërend)
Flora
We zullen de nacht opvrolijken met maskers: de kleine Burggraaf zal de leiding hebben.
Violetta en Alfredo zijn ook uitgenodigd.
Markies
Kent u het nieuws nog niet?
Violetta en Germont zijn uiteengegaan.
Flora en de dokter
Echt waar?
Markies
Violetta zal met de Baron komen.
Dokter
Ik heb hem gisteren nog gezien...
Zij leken gelukkig...
(rechts is rumoer hoorbaar)
Flora
Stil!... Hoort u dat?
Flora, Markies en Dokter (gaan naar rechts)
Laten we onze vrienden vervoegen.

Koor van zigeuners
Zigeuners (een deel van hem draagt een trommelstok, anderen een tamboerijn)
Wij zijn zigeuners en wij komen van verre.
In de hand van elkeen lezen wij de toekomst;
Als wij de sterren raadplegen dan is niets ons duister, nee, en wat de toekomst brengen zal kunnen wij voorspellen.
Koor I
Laten wij eens kijken!
(bestuderen Flora's hand)
U, mevrouw, ontbreekt het niet aan rivalen...
koor II
(bestudeert de hand van de Markies)
Markies, u bent geen toonbeeld van trouw.
Flora (tegen de Markies)
Speelt u nog steeds de galante?
Goed, ik zal u dat betaald zetten.
Markies (tegen Flora)
Wat denkt u wel, verduiveld?
Dat is een valse beschuldiging.
Flora
De vos verliest zijn haren, maar niet zijn streken...
Mijn beste Markies, wees voorzichtig, of u zult er spijt van krijgen.
Dokter en koor
Vooruit, kom, laten wij de daden uit het verleden toedekken.
Ja, wat gedaan is, is gedaan.
Denk aan de toekomst.
Flora en de Markies
Vooruit, kom, laten wij de daden uit het verleden toedekken;
Ja, wat gedaan is, is gedaan.
Laten wij aan de toekomst denken.
(Flora en de Markies drukken elkaar de hand)

Koor van Spaanse Matadors
(Gaston en andere als Spaanse matadors en picadors, verklede en gemaskerde vrienden komen levendig op en langs rechts)
Gaston en mannenkoor
Wij zijn de matadors van Madrid,
wij zijn de helden van de arena, gekomen om te genieten van het gedruis dat in Parijs gemaakt wordt rond de Vette Os.
Als u naar onze geschiednis wilt luisteren dan zult u vernemen wat voor minnaars we zijn.
Flora, Dokter, Markies en vrouwenkoor
Ja, Bravo! Ja! Vertel, vertel!
Wij luisteren met genoegen!
Gaston en mannenkoor
Luister.
Piquillo was een flinke knaap,
Matador van Biscaye:
Een sterke arm, een fiere blik,
hij was de koning der corrida's.
Maar dan werd hij razend verliefd
op een jonge Andaloesische.
De schone, weerspannig zei
hem het volgende:
Vijf stieren in één dag
wil ik jouw zien vellen.
Als je zegenviert, dan win jij,
als beloning, mijn hart.
Ja, antwoordde de matador
en hij trad in het strijdperk.
En vijf stieren velde hij
in de arena, als overwinnnaar.
Flora, Dokter, Markies en vrouwenkoor
Bravo, bravo, leve de matador!
Hij betoonde zich een ferme knaap door op die manier zijn liefde tot de schone te bewijzen!
Gaston en mannenkoor
Onder luid hoerageroep kwam hij terug naar de schone van zijn hart, en plukte de begeerde prijs in de armen van zijn liefde!
Flora, Dokter, Markies en vrouwenkoor
Aldus weten de matadoren de schonen te veroveren!
Gaston en mannenkoor
Maar hier zijn de harten milder en het volstaat te flirten.
Allen
Ja, laten we nu vrolijk de speelse luimen van het fortuin tarten!
Laten wij de speeltafel klaarzetten voor de stoutmoedige spelers!
(de mannen doen hun maskers af; enkele wandelen, anderen maken zich klaar voor het spel)
(Alfredo op)

• CD II. 2. "Alfredo! Voi! - Si, amici..." 8.05

Flora, Dokter, Markies en koor
Alfredo!....U!...
Alfredo
Ja, vrienden...
Flora
En Violetta?
Alfredo
Ik zou het niet weten...
Flora, Dokter, Markies en koor
Wat een luchthartigheid! Bravo! Kom, laten we gaan spelen.
(Gaston begint te delen. Alfredo en de anderen zetten in).
(Violetta op aan de armen van de Baron. Flora stapt op hen toe.)
Flora
Ik wachtte ongeduldig op jou.
Violetta
Ik ben gezwicht voor de vriendelijke uitnodiging.
Flora
Ik ben u dankbaar, Baron, ze ook aanvaard te hebben.
Baron (zacht tegen Violetta)
Germont is daar!... Ziet u hem?
Violetta (voor zich)
(Hemel! Inderdaad!)
(zacht tegen de Baron)
Ik zie hem.
Baron (somber)
Zeg geen woord tegen die Alfredo!
Niet één woord! Geen enkel!
Violetta (terzijde)
(Ach, waarom ben ik, onvoorzichtige, gekomen?
Mijn God, heb medelijden met mij!)
Flora
(laat Violetta naast zich neerzitten op de divan. De dokter komt naderbij. De Markies praat met de Baron. Gaston deelt de kaarten. Alfredo en de anderen zetten in. Nog anderen lopen rond.)
Kom bij me zitten. Vertel'es wat is dat voor nieuws?
(Flora en Violetta onder elkaar)
Alfredo
Een vier!
Gaston
Je wint alweer!
Alfredo
Ongeluk in de liefde, geluk in het spel...
(Hij zet in en wint)
Gaston, Markies en mannenkoor
Altijd wint hij!
Alfredo
O, deze avond zal ik winnen en dan ga ik weer terug.
Gelukkig, van mijn winsten genieten op het platteland.
Flora
Alleen?
Alfredo
Nee, nee. Met haar die mijn gezellin was en die van me weggelopen is...
Violetta
(Mijn God!)
Gaston (tegen Alfredo, wijst naar Violetta)
(Heb medelijden met haar!)
Baron (tegen Alfredo, met moeite zijn woede bedwingend)
Mijnheer...
Violetta (zacht tegen de Baron)
(Beheers u, of ik laat u alleen.)
Alfredo (ongedwongen)
Hebt u mij geroepen, Baron?
Baron (ironisch)
O ja? Ik aanvaard de uitdaging!
Violetta (terzijde)
(Wat gaat er gebeuren?... Ik besterf het! Mijn God, heb medelijden met mij.)
Baron (zet in)
Honderd Louis rechts...
Alfredo (zet ook in)
... en honderd links...
Gaston (deelt)
Een aas... Een boer...
(tegen Alfredo)
Jij hebt gewonnen!
Baron
Het dubbele?
Alfredo
Goed. Het dubbele.
Gaston (deelt)
Een vier... Een zeven...
Dokter, Markies en koor
Weer gewonnen!
Alfredo
Toch is de overwinning aan mij!
Gaston, Dokter, Markies en koor
Bravo, waarlijk! Het geluk lacht Alfredo toe!
Flora
De Baron gaat de kosten van de vakantie betalen...
Alfredo (tegen de baron)
Volg maar!
(een dienstknecht op)
Dienstknecht
Het diner is opgediend!
Flora
Laat ons gaan.
Gaston, dokter, markies en koor
Laat ons gaan.
(Allen af. Alleen de Baron en Alfredo blijven achter)
Violetta (terzijde)
(Wat gaat er gebeuren? Ach, ik besterf het! Mijn God, heb medelijden met mij!)
Alfredo(tegen de Baron)
Als het u belieft verder te spelen...
Baron
Nu gaat dat niet meer.
De revanche is voor later.
Alfredo
Voor een spel naar uw keuze.
Baron
Laten wij onze vrienden volgen... En daarna...
Alfredo
Ik sta te uwer beschikking.
(ze gaan weg)
Laat ons gaan.
Baron (van verder)
Laat ons gaan.
(Violetta komt geheel van streek terug, een ogenblik later gevolgd door Alfredo.)
Violetta
Ik vroeg hem mij hierheen te volgen.
Zal hij komen?... Zal hij naar me willen luisteren?
Hij zal komen: zijn bittere jaloezie vermag meer dan mijn stem...
Alfredo
Hebt u mij geroepen?... Wat wenst u?
Violetta
Ga weg hier vandaan.
Er dreigt gevaar voor u...
Alfredo
Ha, ik begrijp het... Genoeg, genoeg!
Acht u mij zo laf?
Violetta
O nee! Nee... maar...
Alfredo
Waar bent u dan bang voor?
Violetta
Ik ben altijd bang voor de Baron...
Alfredo
Het is tussen ons een kwestie van leven en dood...
Als hij door mijn hand valt dan zult u in een klap van een beschermer en een minnaar beroofd zijn...
Schrikt u terug voor dat ongeluk?
Violetta
Maar als hij ù doodde!...
Dat is het enige ongeluk dat mij fataal zou zijn.
Alfredo
Mijn dood!... Wat kan u die schelen?
Violetta
Ach, ga weg... en onmiddellijk!
Alfredo
Ik zal weggaan, maar zweer dan dat jouw stappen de mijne zullen volgen.
Overal.
Violetta
Ach, nee, nooit.
Alfredo
Nee?... Nooit?...
Violetta
Ga, ongelukkige, vergeet een onteerde naam...
Ga... laat mij nu. Ik heb heilig gezworen jou te ontlopen...
Alfredo
Aan wie?... Zeg het... Wie kon dat?...
Violetta
Iemand die daar alle recht toe had.
Alfredo
Douphol?...
Violetta (met veel moeite)
Ja.
Alfredo
Je houdt dus van hem?
Violetta
Wel... Ja, ik houd van hem...
Alfredo (stort zich woedend naar de deur en doet open)
Komt allen hierheen!
(Iedereen komt verbaast binnen)
Flora, Gaston, Baron, Dokter, Markies en koor
Hebt u ons geroepen? Wat wilt u?
Alfredo
Kent u die vrouw?
Flora, Gaston, Baron, Dokter, Markies en koor
Wie? Violetta?
Alfredo
Weet u wat zij gedaan heeft?
Violetta
(Ach, zwijg toch)
Flora, Gaston, Baron, Dokter, Markies en koor
Nee!
Alfredo
Uit liefde voor mij spendeerde deze vrouw heel haar vermogen.
En ik, blind, laf, ellendig, ik liet dat allemaal toe.
Maar er is nog tijd!... Ik wil mij van deze smet witwassen...
Ik neem u hier allen tot getuige!
Dat ik haar hier heb terugbetaald!
(Hij werpt, in woede en misprijzen, een beurs aan Violetta's voeten. Violetta bezwijmd in de armen van Flora.)
Gaston, Baron, Dokter en koor
Ach, wat een vreselijke schande heb je hier bedreven!
Je hebt een gevoelig hart
(op dit ogenblik komt Germont binnen)
Dodelijk gerkwetst!
Laffe belediger van vrouwen.
Ga weg van hier. Je doet ons walgen! Ga weg, ga.

• CD II. 3. "Di sprezzo degno sè stesso rende" 5.48

Germont (vurig en waardig)
Hij die, zelfs in woede,
een vrouw kwetst, verdients slechts misprijzen!
Waar is mijn zoon? Ik zie hem niet meer...
In jou kan ik Alfredo niet meer herkennen, nee, nee!
Alfredo (terzijde)
Ach, wat heb ik gedaan?... Ik walg ervan!
Een dwaze jaloezie en een afgewezen liefde vescheuren mijn ziel...
Ik ben mijn verstand verloren...
En nooit zal zij mij dit vergeven...
Ik wilde haar ontvluchten.. Ik heb het niet gekund...
Gedreven door dwaze woede ben ik gekomen!
En nu ik die woede ontladen heb, ach, ongelukkige, voel ik er berouw om!
Flora, Gaston, Dokter, Markies en koor (tegen Violetta)
Zo'n pijn! Maar dat moet...
Wij delen allen in jouw verdriet.
Hier heb je alleen vrienden.
Droog de tranen die over je wangen stromen.
Germont (terzijde)
(Alleen ik weet hoeveel moed het hart van deze ongelukkige herbergt...
Ik weet dat zij hem liefheeft, dat zij hem trouw is.
Nochtans zal ik, wreedaard moeten zwijgen.)
Baron (zacht tegen Alfredo)
Deze vreselijke beledeging die u deze vrouw hebt aangedaan heeft ons allen gekrenkt.
Maar deze schande zal niet ongestraft blijven...
Ik zal u tonen hoe ik uw hoogmoed kan breken!
Alfredo
Wat heb ik gedaan? Ach, helaas!
Wat heb ik gedaan? Ik walg ervan!
Nooit zal ze mij hierom vergeven!
Violetta (komt weer tot zichzelf)
Alfredo, Alfredo, je kunt alle liefde van dit hart niet begrijpen!
Je weet niet dat juist jouw verwerping de prijs is die ik voor mijn liefde betaald heb!
Maar er komt een dag waarop je zult weten... en mijn liefde zult erkennen!
Moge God je van gewetenswroeging redden.
Ach, zelfs dood zal ik nog van je houden...
(Germont trekt zijn zoon mee. De Baron volgt hen. Dokter en Flora leiden Violetta naar een zijkamer. De anderen gaan uiteen)

3e bedrijf

• CD II. 4. "Preludio" 3.45

Slaapvertrek van Violetta. Achterin een bed waarvan de gordijnen half geopend zijn. Daarnaast een raam waarvan de luiken gesloten zijn.
Bij het bed een krukje waarop een karaf water, een kristallen glas en diverse geneesmiddelen.
Midden op scenè een kaptafel.
Daarnaast een canapé. Verderop een meubel waarop een nachtlampje brandt.
Diverse stoelen en andere meubelen. Links een deur. Er tegenover een haard waarin een vuur brandt.

• CD II. 5. "Annina? - Commandate?" 4.49

(Violetta ligt slapend te bed; Annina zit bij het vuur en slaapt eveneens)
Violetta (wordt wakker)
Annina?
Annina (staat op, in de war)
U wenst Mevrouw?
Violetta
Je was ingedommeld, stakker!
Annina
Ja... verschoning!...
Violetta
Geef mij een slok water.
(Annina gehoorzaamt)
Kijk. Is het al dag?
Annina
Het is zeven uur.
Violetta
Laat wat licht binnen.
Annina (opent de luiken en kijkt in de straat)
Mijnheer de Grenvil...
Violetta
Ach, die trouwe vriend!
Ik wil opstaan... help me.
(Violetta probeert op te staan, maar valt terug. Daarna gaat ze ondersteund door Annina, traag naar de canapé. De dokter komt net op tijd om haar te ondersteunen.)
Wat bent u goed! Zo vroeg denkt u reeds aan mij!
Dokter
Ja...
(voelt haar pols)
Hoe voelt u zich?
Violetta
Mijn lichaam lijdt, maar mijn gemoed is rustig.
Gisterenavond vond ik wat troost bij een priester.
Ach de godsdient is de troost voor de lijdenden.
Dokter
En deze nacht?...
Violetta
Ik heb rustig geslapen.
Dokter
Wel dan... moed. Je genezing is niet ver meer af.
Violetta
O, die vrome leugen is dokters toegestaan!
Dokter (neemt haar hand)
Tot ziens... tot later!
Violetta
Vergeet mij niet. (Dokter af. Annina doet hem uitgeleide)
Annina (snel en gedempt)
Hoe is het met haar dokter?
Dokter
De kwaal gunt haar slechts enkele uren meer.
(af)
Annina
Moed!...
Violetta
Het is toch een feestdag vandaag?
Annina
Heel Parijs staat op zijn kop... het is Carnaval.
Violetta
Ach, alleen God weet hoeveel ongelukkigen lijden in deze algemene vreugde!... Hoeveel geld zit er (wijst naar de kast) in die lade?
Annina (opent de lade en telt)
Twintig Louis.
Violetta
Geef er tien aan de armen.
Annina
Maar dan blijft er maar weinig meer voor u...
Violetta
Ach, dat zal wel volstaan.
Geef mij mijn brieven...
Annina
Maar u...

• CD II. 6. "Teneste la promessa... - Addio del passato" 4.45

Violetta
Ik zal niets nodig hebben... Haast je, als je kunt...
(Annina af. Violetta neemt een brief van haar schoot en leest.)
"Ik hield mijn belofte... Het duel heeft plaatsgehad... de Baron werd gewond. Maar is alweer beter... Alfredo is in het buitenland. Ik heb hem zelf van uw offer op de hoogte gebracht. Hij zal u om vergiffenis komen vragen... Ik zal ook komen... Verzorg uzelf... U verdient een betere toekomst... Giorgio Germont"
Te laat!
(staat op)
Ik wacht en wacht, maar zij komen maar niet.
(bekijkt zichzelf in de spiegel)
Ach, wat ben ik veranderd!
En toch zegt de dokter dat ik mag hopen!...
Maar met zulke kwaal is er geen hoop meer!
Vaarwel mooie, lachende dromen van het verleden!
De rozen van mijn gelaat zijn al verbleekt en ik mis nog steeds de liefde van Alfredo...
Steun en toeverlaat van mijn vermoeide hart...
Ach, wees het verlangen van een verdoolde gunstig gezind!
Ach, vergeef haar, neem haar op, o God!
Ach, alles, alles is afgelopen!
Weldra komt er een einde aan mijn vreugde en verdriet;
Het graf is de grens van alles voor de levenden.
De mijne zal bloemen noch tranen dragen!
Er zal geen kruis boven mijn as staan!
Noch kruis, noch bloemen...
Ach, wees het verlangen van een verdoolde gunstig gezind, mijn God. Vergeef haar, neem haar bij u op!
Alles, alles is afgelopen...
(zij gaat zitten)

Nr. 9. Bachanale

• CD II. 7. "Largo al quadrupede" 0.49

Koor (off-scene)

Opzij voor de viervoeter heer van het feest!
Het hoofd gekroond met bloemen en wingerd.
Opzij voor de gewilligste van alle hoorndragers!
Laat hoorns en fluiten hem hier begroeten!
Parijzenaars, opzij voor de triomf van de Vette Os!
Noch Azie, noch Afrika hebben een mooiere gezien!
Trots en pronkstuk van de slachthuizen,
vrolijke maskers, gekke jongens, juich hem allen toe.
Met klank en zang, Parijzenaars opzij!

• CD II. 8. "Signora - Che t'accadde?" 1.50

Annina (komt haastig terug)
(aarzelend)
Mevrouw...
Violetta
Wat heb je?
Annina
U voelt zich vandaag beter, nietwaar?
Violetta
Ja, waarom?
Annina
Belooft u kalm te zullen blijven?
Violetta
Ja, wat wil je me zeggen?
Annina
Ik wilde u een aangename verrassing aankondigen.
Violetta
Een aangename verrassing, zeg je?
Annina (knikt)
Ja, mevrouw...
Violetta
Alfredo!... Je hebt Alfredo gezien!
Hij komt! Hij komt! Ach, haast je!
(Alfredo verschijnt)
Alfredo?
(Zij vallen elkaar in de armen)
Mijn lieve Alfredo
O vreugde!
Alfredo
O, mijn Violetta. O vreugde!
Schuldig ben ik. Ik weet alles mijn liefste.
Violetta
Ik weet dat jij me eindelijk teruggegeven wordt!
Alfredo
Herken aan het slaan van mijn hart hoezeer ik u bemin.
Zonder jou zou ik niet meer kunnen leven!
Violetta
Ach, dat jij mij levend hebt teruggevonden, bewijst dat pijn niet doden kan.
Alfredo
Vergeef de beproeving, o aanbedene, die mijn vader en ik u hebben aangedaan.
Violetta
Vergeven?
Ik ben de schuldige!
Maar alleen de liefde bracht mij ertoe...
Alfredo
Geen mens of duivel, o mijn engel,
zal mij ooit nog van jou kunnen scheiden!
Violetta
Geen mens of duivel, o mijn engel,
zal mij ooit nog van jou kunnen scheiden!

• CD II. 9. "Parigi, o cara noi las ceremo" 7.25

Alfredo
O, mijn liefste wij zullen samen uit Parijs weggaan en samen verder door het leven gaan.
Jij zult vergoedt worden voor de zware zorgen en jouw gezondheid zal heropbloeien...
Jij zult mijn adem en mijn licht zijn.
De hele toekomst zal ons toelachen.
Violetta
O, mijn liefste, wij zullen samen uit Parijs weggaan
En samen verder door het leven gaan.
Alfredo
Ja.
Violetta
Je zult vergoed worden voor de zware zorgen en mijn gezondheid zal heropbloeien.
Jij zult mijn adem en mijn licht zijn en de hele toekomst zal ons toelachten!
Ach...genoeg...laten wij, Alfredo, naar de kerk gaan en God danken om jouw terugkeer...
(zij wankelt)
Alfredo
Je wordt bleek!
Violetta
't Is niets!
Een plotselinge vreugde betreedt een bedrukt hart nooit zonder het te vertroebelen.
(zij laat zich uitgeput in een stoel vallen.)
Alfredo (ondersteunt haar ontzet)
Grote God!... Violetta!...
Violetta
Het is mijn ziekte!
Het was een zwakte... Nu ben ik weer sterk!
Zie je?
(ze forceert zich)
Ik lach weer naar je...
Alfredo (verscheurd)
(Ah, wreedaardig lot!)
Violetta
Het is niets!... Annina, geef me mijn kleren...
Alfredo
Onmiddellijk? Wacht nog even...
Violetta (opstaand)
Nee... ik wil naar buiten gaan.
(Annina biedt Violetta een kleed aan dat zij probeert aan te trekken,
maar haar zwakheid belet haar dit en ze gooit de jurk op de grond, in wanhoop uitroepend:)
Grote God!...Ik kan het niet!
(zij valt terug in haar stoel)
Alfredo
(Hemel! Wat zie ik!)
(tegen Annina)
Ga de dokter halen..
Violetta (tegen Annina)
Ach! Zeg hem... zeg hem dat Alfredo is teruggekeerd, bij mij is teruggekeerd...
Zeg hem dat ik, dat ik nog wil leven...
(Annina af)
Violetta (tegen Alfredo)
Maar als jouw terugkeer mij niet heeft gered dan kan niets ter wereld mij nog redden.
(staat moedig recht)
Ach, Grote God! Zo jong sterven, ik die zoveel geleden heb!
Sterven, juist op dit ogenblik dat ik mijn tranen kan drogen!
Ach! De lichtgelovige hoop was dus ijdel!
Tevergeefs heb ik mijn hart met standvastigheid gewapend!
Alfredo
O, mijn adem en mijn leven!
Vreugde van mijn hart!...
Ik moet mijn tranen met de jouwe vermengen...
Maar geloof me, meer dan ooit moet je geduld oefenen en standvastig zijn.
Ach, sluit je hart niet af voor de hoop!
Violetta
O, Alfredo, een wreed einde...
Is onze liefde bedacht!
Alfredo
Ach, Violetta, bedaar, alsjeblieft!
Jouw verdriet doodt mij!
(Violetta valt op de Canapé).

• CD II. 10. "Ah, Violetta! - Voi signor!"

Germont (komt binnen)
Ach, Violetta!
Violetta
U, Mijnheer!
Alfredo
Vader!
Violetta
U bent mij nog niet vergeten?
Germont
Ik vervul mijn belofte...
Ik kom u als mijn dochter, in mijn armen sluiten
O, edelmoedige!
Violetta
Helaas. U komt te laat!
(zij omhelst hem)
Maar ik ben u erkentelijk...
Hebt u het gezien, Grenvil, ik sterf in de armen van de enige vrienden die ik in de wereld heb.
Germont
Maar wat zegt u?
(observeert Violetta)
(Hemel! Het is dus waar!)
Alfredo
Ziet u haar, vader?
Germont
Martel mij niet nog meer, mijn ziel wordt genoeg door berouw verteerd...
Elk woord van hem slaat mij neer als een bliksem!
(Violetta opent een lade en neemt er een medaillon uit)
Ach roekeloze grijsaard!...
Ik alleen kan weten welk kwaad ik heb aangericht!
Violetta
Kom en beetje dichterbij... Luister, lieve Alfredo,
(somber)
Neem dit: het is het beeld van mijn voorbije dagen, laat het jouw herinneren aan haar die jouw zo liefhad.
Alfredo
Nee, je zult niet sterven, zeg dat niet...
Je moet leven mijn liefste...
God heeft mij niet hierheen gestuurd voor zo'n wrede marteling!
Germont
Dierbaar, verheven slachtoffer van een hopeloze liefde.
Vergeef mij om de kwellingen die ik jouw zuivere hart heb aangedaan.
Violetta
Als een reine maagd in de bloei van haar leven, jou ooit haar hart schenkt, laat haar dan jouw gemalin zijn...Ik wil het...
Geef haar deze afbeelding en zeg haar dat het een geschenk is van haar, die in de hemel tussen de engelen voor haar en jouw bidt.
Annina en dokter
Zolang mijn ogen tranen hebben zal ik jouw bewenen.
Alfredo
Ach, nee de dood mag jou niet zo snel aan mij ontrukken.
Germont
Zolang mijn ogen tranen hebben zal ik jouw bewenen.
Vlieg tot bij de zalige geesten, God roept je, roept jou bij zich.
Violetta
Geef haar dit portret...
Annina, Germont en dokter
Vlieg tot bij de zalige zielen...
Alfredo
Ach, leef, of laat het graf mij samen met jou ontvangen!
Violetta (herleeft)
Hoe vreemd!
Anderen
Wat is vreemd?
Violetta (op spreektoon)
De pijnen van het lijden zijn opgehouden...
In mij...herleeft... herleeft een ongewone kracht!...
Ach, ik... Maar ik begin weer te leven!...
O, vreugde!
(zij valt terug op de canapé).
Annina, Germont en dokter
O, hemel! Zij sterft!...
Alfredo
Violetta?
Annina en Germont
Mijn God, laten we haar redden!
Dokter (na haar pols te hebben gevoeld)
Zij is dood...
Annina, Alfredo en Germont
O, wat een verdriet!...

Einde